|
Editie 18 - 17 maart 2010: Chinese
Goeienavond, begroette ik de Chinese student, terwijl ik mijn tas uitpakte om een nieuw dienstdeel te beginnen.
Hij boog. Good evening, zei hij. Ik bewonderde de enorme Canoncamera die op zijn buik hing.
Hij legde zijn strippenkaart op de betaaltafel en zei Please, to the Outhof.
When you make a picture of me, I'll let you travel for free, zei ik.
Make a picture of you? vroeg hij.
Yes, herhaalde ik krachtig, als jij een foto van me maakt, mag je gratis meerijden
Here? Behind the steeringwheel?
Yes, zuchtte ik. Yes, please.
Hij grinnikte beleefd en hief de knoepert van een camera voor zijn oog.
Het ding klikte tegen zijn bril, en hij ontdekte dat het beschermkapje nog voor de lens zat. Hij verwijderde het geroutineerd en hief de camera nog een keer.
KULLAK. Je kent dat wel van zo'n spiegelreflex. Alsof je de motorkap van je auto dicht laat vallen.
Thank you! zei ik. You know, there is still another condition to travel free. vervolgde ik.
Yes?
Yes. I expect you to put this picture of me on the internet, and make my name famous as a bookwriter.
Did you write a book?! vroeg hij belangstellend, terwijl hij de foto aan me liet zien.
Triomfantelijk viste ik een exemplaar van Achter Klapdeuren uit mijn tas.
Look, zei ik, terwijl ik hem de foto op de achterkant liet zien, this is me!
O! Ah!
And I will present it to you, thanking you for your efforts to make my name famous throughout the whole world! What's your name?
Zingjang.
Tenminste, ik verstond zoiets. Ik pakte mijn pen, sloeg de verder lege titelpagina op en overhandigde de Chinees de pen met het verzoek zijn eigen naam op te schrijven. Hij krabbelde zijn naam.
Nu had ik wel heel wijs wat in het Engels kunnen neerpennen rond zijn naam, maar dat vond ik blasé. Dus ik schreef in het Nederlands:
voor Dingetje Zingjang, als dank voor zijn inspanningen om mijn naam beroemd te maken. Thank you! zei hij beleefd, terwijl hij buigend het boek in ontvangst nam.
Hij bekeek de titel.
Astel Klapdollen, las hij, terwijl hij vreemd met zijn hoofd knikte.
Ja, zei ik, Achter Klapdeuren. And please, will you take care that this book will be translated in the Chinese language?
Ah! Translate yes?
Yes, please, translate this book for all the Chinese people.
Thank you, zei hij buigend met het boek naast zijn hoofd. Can you please give me your internetadress, please?
Ik schreef mijn internetadres onder de opdracht.
Toen hij was gaan zitten reed ik glimlachend weg van het perron. Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt.
|
Relevant
|
